Poniedziałek, 16. Styczeń 2017

Historia hali TORWAR

W 1953 roku w stolicy po ogromnej kampanii prasowej, nacisku całej opinii publicznej i zaangażowaniu się najwyższych czynników sportowych, na początku stycznia zapadła decyzja: Warszawa będzie miała swoje sztuczne lodowisko. Powstanie ono w parku międzyszkolnym Agrykoli przy ul. Łazienkowskiej, w miejscu uważanym za najlepszą lokalizację dla takiego obiektu. Lokalizacja ta uwzględniała naturalną skarpę jako oparcia pod widownię (trybuny), a która także stanowić miała naturalną osłonę przed ciepłymi wiatrami. Istotnym plusem tej lokalizacji było dogodne połączenie z Centrum miasta oraz sąsiedztwo obiektów Legii.
COS Torwar Warszawa

Pierwszy kwartał, to prace polegające na przerobieniu starego projektu lodowiska autorstwa inż. Brzuchowskiego i dostosowanie go do istniejących potrzeb. I znowu cierpliwość warszawskich miłośników sportów łyżwiarskich ( i nie tylko warszawskich) została wystawiona na próbę. Po szumnych zapowiedziach zniecierpliwieni wyczekiwali na rychłe rozpoczęcie robót nic takiego jednak nie nastąpiło i choć już na początku stycznia zostaje podjęta decyzja o budowie  długo panowała cisza. Chęci nie szły w parze z możliwościami a stosowne decyzje jeśli nie latami, to na pewno miesiącami nabierały „mocy urzędowej”. Wreszcie w maju na placu budowy warszawskiego sztucznego lodowiska coś zaczęło się dziać. Ruszyły roboty ziemne, potem prace przy betonowej płycie i kanale a także budowa budynku maszynowni. Warszawskie sztuczne lodowisko zaczynało nabierać realnych kształtów.

18 listopada 1953 roku odbyło się pierwsze mrożenie sztucznej tafli. Nad przebiegiem tej historycznej dla warszawskiego lodowiska operacji czuwał sprowadzony specjalnie ze Stalinogrodu (ówczesna nazwa Katowic) lodomistrz  Mutke. Pod jego czujnym okiem wszystko zagrało a zamrożona tafla uzyskała pozytywną oceną. Według jego oceny Warszawska tafla charakteryzowała się większą mocą zamrażania, a płyta lodowiska była dużo lepsza niż stalinogrodzka (katowicka). Już nazajutrz na warszawskiej tafli pojawili się pierwsi łyżwiarze w osobach: wielokrotnego mistrza Polski w jeździe szybkiej  J. Kalbarczyka, byłego mistrza Polski w jeździe figurowej B. Staniszewskiego,  łyżwiarek A. Skrzetuskiej i E. Niemczykówny a także znanych warszawskich hokeistów Franciszka Głowackiego i Tadeusza Dolewskiego. Wszyscy oni byli zachwyceni, a ich opinia była jak najbardziej pozytywna.

Oficjalnym terminem uroczystego otwarcia lodowiska TORWAR miał być 3 stycznia 1954 roku  ale zdecydowano się na przyspieszenie i oficjalne uroczystości otwarcia odbyły się 12 XII 1953 roku. Pierwszym pojedynkiem hokejowym jaki odbył się na warszawskim lodowisku był mecz pomiędzy warszawskim CWKS a bydgoską Gwardią zakończony zwycięstwem wojskowych 12 : 3 (4:3 ; 2:0 ; 6:2). Natomiast pierwszym międzynarodowym spotkaniem  mecz rozegrany 3 stycznia 1954 roku pomiędzy CWKS, a Dynamo Weisswasser, zakończony zwycięstwem polskiego zespołu 6:5 (4:3 ; 2:1 ; 0:1). Pierwszym z kolei pojedynkiem pomiędzy zespołami narodowymi było przegrane 1:7 spotkanie Polska – ZSRR rozegrane 7 października 1954 roku.

„TORWAR” odgrywał w historii polskiego hokeja znaczącą rolę. Był miejscem nie tylko ślizgawek dla mieszkańców Warszawy ale także zgrupowań zespołów klubowych, kadry narodowej, miejscem wielu spotkań ligowych i międzynarodowych reprezentacji Polski.

Po wielu latach ciągłej działalności i zorganizowaniu ogromnej ilości imprez sportowych, targów koncertów, wystaw, konferencji została podjęta decyzja o modernizacji hali „TORWAR”. Przebudowana hala została oddana do ponownego użytku 26 listopada 1999 roku. „TORWAR” po modernizacji dalej gości i jest miejscem największych wydarzeń sportowych, koncertów muzycznych, imprez targowych w całej Polsce.

Ilość wyświetleń: 1471